Diervriendelijk, dieronvriendelijk .....

Sommige schoenen, armbanden, tassen en jassen worden gemaakt van leer, dat op hun beurt weer is gemaakt van huiden van dieren. Meestal zijn dat koeien, maar soms zijn het krokodillen of andere dieren die in het wild leven. Om de huiden te krijgen moet je de dieren doodmaken. Ook vlees komt van dieren die doodgemaakt worden; bijvoorbeeld van koeien, varkens of schapen. Die worden meestal vetgemest omdat ze dan meer vlees opleveren.

Andere artikelen zijn niet gemaakt van delen van dieren die doodgemaakt zijn, maar om ze te maken worden er wel dieren gebruikt. Dat zijn bijvoorbeeld de legkip en de melkkoe. Deze dieren worden niet altijd goed behandeld. Kippen en mestdieren zitten vaak in kleine kooien waar ze zich amper kunnen bewegen. Mestkalveren krijgen vaak middelen toegediend waar ze bloedarmoede van krijgen.Daardoor blijft hun vlees wit.

Om nieuwe artikelen te maken, worden soms proefdieren gebruikt, voor de ontwikkeling van nieuwe medicijnen bijvoorbeeld. Die worden eerst uitgeprobeerd op dieren. Als blijkt dat de dieren er niet ziek van worden, mogen ze worden uitgetest op mensen en uiteindelijk verkocht.

Sommige mensen noemen deze artikelen dieronvriendelijk en willen die niet gebruiken. Ze kopen liever diervriendelijke artikelen. Dat zijn bijvoorbeeld scharreleieren en scharrelvlees (van dieren die in ruime kooien zitten en rond kunnen lopen).

Ook worden mensen die diervriendelijk willen zijn, vaak lid van een vereniging die voor dieren opkomt. Één van die verenigingen is de Nederlandse Vereniging tot Bescherming van Dieren of kortweg Dierenbescherming. Deze vereniging heeft een afdeling voor kinderen, de Kids for Animals. De Dierenbescherming geeft ook het blad "Dier" uit.

De Dierenbescherming werd in 1864 opgericht. In Engeland bestaat al vanaf 1822 een vereniging tot bescherming van dieren en ook in België en Oostenrijk bestaan dan al zulke verenigingen. Eerst heet het de
‘s Gravenhaagse Vereniging tot Bescherming van dieren. Ze wil bij de wet laten verbieden dat honden als trekdier worden gebruikt. Ook wil zij dat paarden en andere dieren die worden geslacht eerst worden verdoofd. De vereniging voert actie tegen honden- en hanengevechten, palingtrekken en katknuppelen. Dat zijn in die tijd populaire sporten. In 1877 krijgt de vereniging zijn huidige naam.
De vereniging zet zich in voor huisdieren, boerderijdieren en dieren in het wild. Huisdieren die door hun baasje in de steek zijn gelaten krijgen onderdak in een asiel (tehuis voor dieren) van de Dierenbescherming. De vereniging komt ook kijken als mensen vertellen dat er in een huis of boerderij dieren slecht worden behandeld. En zij vraagt de regering wetten te maken om dieren te beschermen.

De eerste wet voor dieren komt er in 1875. Hierin staat onder meer dat je honden en katten niet mag mishandelen. Vanaf 1886 is mishandeling van alle soorten dieren strafbaar. Wie dieren mishandelt of verwaarloost, krijgt een inspecteur van de Dierenbescherming op bezoek of iemand van de politie.