Baasjes en dieren zien er nog wat vermoeid uit: ze zijn uit België komen rijden en kwamen voor Utrecht nog even in de file terecht. Met twee hijgende honden in je nek beslist geen pretje, aldus de twee Belgische Ierse Wolfshondenbezitters, die helemaal naar Breukelen zijn gekomen om de gezondheid van hun dieren te laten onderzoeken.
De Wolfshond is de grootste hond die wij kennen; een volwassen reu weegt 80 kilo en heeft een schofthoogte van 92 cm. In vroeger tijden traden ze op in de arena’s van Rome en eeuwenlang werden ze ingezet bij de jacht op groot wild (edelherten) en wolven.
Eigenlijk komen de Ierse Wolfshonden niet voor de Dierenartsenpraktijk Breukelen naar Breukelen toe, waar drie dagen lang in een dodelijk tijdschema dit hondenras aan een medisch onderzoek wordt onderworpen. Men komt voor de Duitse dierenarts Andrea Volmar die in de praktijk van Anne-Marie Langerhuizen zitting houdt.
Uit het hele land, maar ook uit België en Duitsland komen de wolfshonden met hun baasjes naar dokter Andrea. Het is voor de eerste keer dat zij de onderzoeken in Nederland doet. Voorheen reed iedereen naar Duitsland, maar dat was vooral voor de meeste honden veel te ver. Regelmatig onderzoek is voor de Ierse Wolfshond noodzakelijk, want het ras heeft nogal te kampen met erfelijke en ernstige problemen, waardoor het voortbestaan in gevaar komt. En uiteraard mag er alleen met aantoonbaar gezonde dieren gefokt worden. Door inteelt o.a. is een aantal ziekten in het ras geslopen waaronder botkanker. Grootste probleem van de Ierse Wolfshond is echter het hart en daarom wordt elk dier door dokter Andrea aan de monitor gelegd. Dat de honden het allemaal niet prettig vinden is duidelijk, maar ook de baasjes zijn behoorlijk zenuwachtig wanneer ze in de spreekkamer zitten, waar de temperaturen flink oplopen. Eenmaal buiten, met de papieren dat de honden op dit moment aantoonbaar gezond zijn, zijn dier en baasje opgelucht. Nu eerst maar eens een stukje lopen, voordat de reis weer naar België of Duitsland gaat!

Beide Hunde sind zur Zeit in Ordnung; wollen wir hoffen daß alles so bleibt.

Foto Irma Gondrie