Kat
Het lichaam van uw kat
In het schema rechts ziet op eenvoudige wijze weergegeven waar zich de belangrijkste organen bevinden.
Bij de volgende beschrijvingen van de infectieziekten bij de kat wordt eenzelfde schema gebruikt, om de plaatsen waar deze infectieziekte de meeste schade aanricht, aan te geven.
De ziekte wordt veroorzaakt door een zeer besmettelijk klein virus (parvovirus), hetgeen ongevoelig is voor veel ontsmettingsmiddelen. Vooral jonge dieren van minder dan 1 jaar oud zijn gevoelig. Het virusdeeltje kan gedurende lange tijd in de omgeving aanwezig blijven. De infectie vindt plaats door de opname of inademing van virusdeeltjes die uitgescheiden worden door besmette dieren. De ziekte uit zich door hoge koorts en braken, na enige tijd kan ook diaree optreden en kan het dier uitdrogen.
Dit ziektecomplex kan worden veroorzaakt door een aantal verschillende ziekteverwekkers, een tweetal virussen (een herpesvirus en een calicivirus) en een zogenaamde "chlamydia", die eigenschappen bezit van zowel virussen en bacteriën. Katten van alle leeftijden zijn gevoelig maar de ziekteverschijnselen zijn meetsla het meest ernstig bij jonge dieren. Infectie treedt op door opname van besmettelijke deeltjes verspreid door zieke dieren (bijvoorbeeld niezen, drinkbakjes). Ook dieren die de ziekte lange tijd geleden hebben doorgemaakt kunnen nog af en toe virus (het herpesvirus) of continue (het calicivirus) uitscheiden. De ziekte uit zich door koorts en een ontsteking van de slijmvliezen van de voorste luchtwegen (neus, keel), de ogen en de mond, waardoor de dieren niezen en speekselen.
Deze ziekte wordt veroorzaakt door een virus (een retro-virus) dat de afweer van de geïnfecteerde dieren sterk vermindert en eventueel bepaalde weefsels aanzet tot het vormen van gezwellen. De tijd tussen de infectie en de ziekte kan vrij lang zijn (maanden) en voornamelijk katten tot ongeveer 5 jaar blijken gevoelig te zijn. De besmetting vindt plaats door contact met een besmet dier dat onder meer virus uitscheidt met het speeksel. De ziekteverschijnselen zijn vaak een terugkerende licht koorts, bloedarmoede en een vergrootte lever en/of milt. De afloop van de ziekte is dodelijk, na een ziekteverloop dat maanden kan duren.De verwekker van deze ziekte behoort tot dezelfde familie als het virus dat verantwoordelijk is voor de eerder genoemde Kattenleucose, maar heeft een iets ander samenstelling. De ziekte wordt voornamelijk gezien bij wat oudere katten (> 6 jaar). Dieren infecteren zich vaak door bijtwonden van een besmet dier dat virus met het speeksel uitscheidt. De ziekteverschijnselen komen voort uit een onderdrukking van de afweer van het dier veroorzaakt door het virus. De ziekte uit zich vaak door koorts, gewichtsafname, gedragsveranderingen en aanhoudende ontstekingen op diverse plaatsen in het lichaam (bijvoorbeeld de mond).
De verwekker van deze ziekte is een zogenaamd "Coronavirus". Onschadelijke vormen van dit virus komen ook voor. Besmetting komt tot stand door opname van virusdeeltjes die met de ontlasting, urine en speeksel van (zieke, of nog niet-zieke) geïnfecteerde dieren worden uitgescheiden. De ziekteverschijnselen zijn in de beginfase vrij algemeen, zoals koorts, lusteloosheid en gewichtsverlies, maar uiten zich naderhand door een opeenhoping van ontstekingsvloeistof in buik- en/of borstholte (bij de zogenaamde "natte"vorm) of door ontstekingen van diverse organen (zoals nieren en centraal zenuwstelsel) die niet direct zichtbaar zijn (de zogenaamde "droge" vorm).
Het hondsdolheidvirus is besmettelijk voor alle warmbloedige dieren, waaronder bijvoorbeeld hond, kat én mens. De besmetting meetsla tot stand door een beet van een geïnfecteerd dier bijvoorbeeld een vos, omdat het speeksel van een besmet dier virusdeeltjes bevat. Na enige tijd treden gedragsveranderingen op die zich kunnen uiten als agressief gedrag. Het verloop van de ziekte is meestal fataal.