Konijn

Myxomatose

Sinds de jaren vijftig is Myxomatose een ziekte die zich in sterke mate verspreid heeft. Myxomatose leidt ieder jaar weer tot aanzienlijke sterfte onder wilde en tamme konijnen. De ziekte wordt veroorzaakt door het myxomatosevirus. De verspreiding van deze ziekte kan op verschillende manieren verlopen.
Bij de traditionele Myxomatose is de belangrijkste factor voor verspreiding via de stekende insecten als vlooien, muggen en vliegen. Ook is de besmetting via direct contact met besmette dieren of materialen mogelijk. Wanneer een infectie in een groep konijnen is aangeslagen, is het verloop zeer moeilijk te beïnvloeden. Preventieve maatregelen zijn daarom van essentieel belang.

 
Symptomen
Jonge konijnen zijn gevoeliger dan volwassen dieren. De tijd tussen de besmetting en het zien van de eerste symptomen bedraagt enkele dagen tot een week. In de huid van aangetaste dieren ontwikkelen zich weke bobbels (myxomen). Voorkeursplaatsen voor deze symptomen zijn: rond de ogen, de snuit, de oren en anaalstreek. Na verloop van tijd kleven de oogleden aan elkaar en ontstaat er een vaak pussige oog- en neusvloeiing. Veel konijnen sterven tengevolge van een Myxomatose-infectie.
Preventie
 
  • Zorgen dat de konijnen niet in aanraking komen met het virus. Dit kan men o.a. bereiken door insecten te weren door middel van fijnmazig gaas, vlooienbestrijding enz. In de praktijk blijkt dit vaak een onmogelijke opdracht;
  • Vaccinatie.
    De meest geschikte tijd om tegen myxomatose te vaccineren is het voorjaar (april, mei), aangezien het gevaar op besmetting via insecten in de zomer het hoogst is. Het is raadzaam de dieren een herhalingsenting te laten geven in de maand juli of augustus (dit is vooral bij jonge dieren van belang of indien het gevaar op infectie groot is).

Vraag ons naar het meest optimale entschema voor uw konijn(en).

 
Viraal Heamorragische Syndroom (VHD)
Viraal Heamorrhagic Disease (VHD), in Nederland wel het Virale Heamorragische Syndroom genoemd, is en zeer besmettelijke en vaak dodelijke konijnenziekte. VHD werd in 1984 voor het eerst in China waargenomen. De ziekte kan zich snel via o.a. ontlasting, besmette dieren en materialen (o.a. vers gesneden gras), verspreiden.
 
Symptomen

Voornamelijk konijnen ouder dan 10 weken worden door deze ziekte getroffen. Vooral jonge voedsters zijn erg gevoelig. De tijd tussen besmetting en het zien van de eerste symptomen bedraagt 1 tot 3 dagen. We kunnen 3 vormen onderscheiden:

  • zeer snel: gekarakteriseerd door plotselinge dood;
  • snel verlopende vorm: depressie, stoppen met eten, benauwdheid, koorts, incoördinatie, soms schreeuwen en tandenknarsen, vaak ziet men in het laatste stadium een schuimige, bloederige neusvloeiing gevolgd door de dood;
  • milde vorm: deze vorm is zeldzaam, herstel en levenslange immuniteit.

De sterftekans na een VHD-besmetting kan oplopen van 75% tot 100%.

 
Preventie
 
  • Hygiëne, quarantaine van nieuw aangekocht dieren, enz.;
  • Vaccinatie.

Vraag ons naar het meest optimale entschema voor uw konijn(en).